Vrouwen aan de Macht werd niet gepresenteerd als een politiek pamflet, maar als een Farce, gekruid met muziek, zang en dans, geheel in de geest van het Griekse Theaterfestival.

De vrouwen van Athene beramen een plan om aan de Ekklesia (de volksvergadering) deel te nemen. Ze zijn het slechte economische beleid van de mannen beu. Praxagora, de leidster van de opstandige vrouwen, ontvouwt een nieuw regeringsprogramma. Het primitieve communisme, waarvan Praxagora een vurig pleitbezorgster is, wordt in het stuk breed uitgemeten.

Vrouwen aan de macht, 2500 jaar geleden geschreven, is ook nu nog actueel. De corruptheid van politici, het geschraap van de kapitalisten, het asociale gedrag van de profiteurs en de onbereikbaarheid van de mooiste meisjes zijn immers een gejammer dat van alle tijden is.